
Zijn ouders moesten hard werken om al die kinderen te verzorgen. Ze waren niet rijk. Gelukkig had Pauw zelf ook al werk. Later schreef hij daarover:
Zo brak ook het einde van mijn schooltijd aan en ik moest gaan werken. Ik zou eerst bakker worden maar daar was ik nog te jong voor en er moest verdiend worden dat begrijp je, want in een huisgezin met 14 kinderen is er heel wat nodig. Vrijdags kwam ik van school en 's maandags ging ik dan ook al naar een tuinder, … ik verdiende maar f 1,50 in de week.
.
In het begin merkte Pauw misschien nog niet zoveel van de oorlog. De spannendste tijd beleefde hij pas toen hij 19 jaar was, aan het eind van de oorlog. Daar schreef hij later over in een dagboekje.