Walcheren in nood
Op zondag 1 oktober brachten Pauw, Simon en Piet de laatste drie mannen weg. Op de terugweg hoorden ze van andere Walcherse mannen dat het daar niet goed ging. Ze kregen het advies om beter hier te blijven.Ze hadden gelijk. Op diezelfde dag, 1 oktober, schrijft Pauw z'n broer Kees een brief. Hij schrijft:
Daar zou ’s avonds om 10 uur een trein rijden voor menschen die moeilijk weg konden en kinderen en die konden dan met de trein mee. Het werd aangeplakt dat er ’s avonds beslist ongeveer 1000 personen met deze trein mee moesten, gingen er niet voldoende dan zouden ze heel eenvoudig uit de huizen worden gehaald en in de trein gestopt. Maar toen de trein aankwam werd hij in beslag genomen door de Weermacht voor troepen-vervoer en de menschen konden dus naar huis. Ook de volgende avond was het zoo. Enkele menschen die bang waren gingen te voet naar Z. Beveland, want vervoer was er niet. Die met de fiets ging werd deze prompt op de Sloedam afgenomen. Daar kwam nog bij dat het levens-gevaarlijk was om op de Rijksweg en de Sloedam te komen wegens de jagers. Er werden er nog getroffen. Ook met het bootje naar N. Beveland was dat zoo. Er waren er maar weinigen die er werkelijk over dachten om weg te gaan. Wij hebben er geen ogenblik over gedacht om weg te gaan. Dat was te gek.