Pauw als paardenknecht
Waarom Pauw ongeschikt was om in Duitsland te werken, weten we niet. Het lag vast niet aan zijn gezondheid. Pauw was een sterke en stoere Zeeuwse jongen. Op school noemden de jongens hem zelfs “taai taai”, omdat hij nooit opgaf als er gestoeid of gevochten werd.Misschien vonden ze hem juist nodig als boerenknecht, om in Zeeland te werken met paard en wagen. Ook daar waren de Duitsers druk bezig. Pauw werkte bij zijn buurman, boer Krijn Melis, op de Korenbloem. Hij was daar paardenknecht.
Aan het eind van de oorlog moest Pauw vaak met zijn paard en wagen hout of stenen vervoeren voor de Duitsers. Maar Pauw was geen ‘moffenvriend’. Daarom liet hij regelmatig spullen verdwijnen om de Duitsers dwars te zitten. Die materialen wilden ze gebruiken om nieuwe bunkers in de duinen te bouwen. Zo maakten ze een sterke verdediging tegen hun vijanden, de Engelsen.
Later schreef Pauw in een brief aan zijn verloofde, mijn moeder, dat hij stenen in de sloot gooide en hout weer mee terugnam naar de Korenbloem. Dat was best gevaarlijk, want als de Duitsers erachter kwamen, zou hij zwaar gestraft worden.
Op de foto boer Krijn Melis met zijn paarden.