Van negen naar drie
Op 28 september moesten de jonge mannen plotseling vluchten. Er kwam een Duitser naar de boerderij. Hij zocht mannen om voor de Duitsers te werken. Gelukkig waren ze net op tijd gewaarschuwd en konden ze zich verstoppen boven in een schuur. De Duitser ging zonder resultaat weer weg.Op 30 september probeerden ze opnieuw het papiertje te krijgen dat de Duitsers zo graag wilden zien. In Oostburg vonden ze de Duitse Kommandant niet, want hij was inmiddels in Breskens. Ondertussen werd er flink geschoten. Ook boven de boerderij was het heftig, toen vliegtuigen laag overkwamen.
Diezelfde middag gingen ze op weg naar Breskens. Pauw en David brachten Abram, Piet en Krijn weg. Het lukte hen om het briefje te krijgen waarmee ze met paard en wagen naar de overkant konden. Ze waren ontzettend blij! De eerste drie mannen van de groep konden terug naar huis. Toen Pauw en David hun verhaal vertelden, waren de anderen ook blij en hoopten ze dat zij snel zouden volgen.
De volgende ochtend gingen David, Jan en Bram naar Breskens om over te steken. Ze kregen hun briefje en hoorden dat ze ’s avonds konden vertrekken. Zo bleven er opeens nog maar drie mannen over: Pauw, Simon en Piet.
Op de foto zit Pauw helemaal rechts
