Eindelijk bevrijders

Op dinsdag 17 oktober kwamen er nog meer mensen vluchten naar de boerderij van Cornelis de Nood. Ze kwamen van andere boerderijen. In totaal waren er nu 46 mensen.

Op donderdag 19 oktober vlogen Engelse jagers over de boerderij. Ze beschoten de Duitsers. De mannen vluchtten naar de schuilkelder en daar ontmoetten ze hun bevrijders. Ze dachten eerst dat het Engelsen waren, maar het bleken Canadezen te zijn. Dat gaf al wat veiligheid, maar achter de volgende dijk zaten nog steeds Duitsers die terugschoten.

Die avond aten ze samen met 55 mensen. Een dag later bleek dat ze midden in de vuurlinie lagen. Tachtig Canadese soldaten liepen rond de boerderij. Ze werden zwaar beschoten. Eén Canadees raakte zwaar gewond. In de avond werd het paard van Pauw dodelijk getroffen.

De Canadezen kwamen naar de schuilkelder en deelden sigaretten uit. Ook op zaterdag 21 oktober lagen ze nog in de vuurlinie: de Canadezen achter de ene dijk, de Duitsers achter de volgende. Een Canadese tank had een dam stukgereden, waardoor land onder water liep.

Op zondag reden ze in een tank van de schuilkelder naar de boerderij. Zelfs midden in dit oorlogsgeweld werd er die zondag een preek gehouden, terwijl buiten de Duitse granaten vielen.

Die dag ontmoetten ze ook B. Meijers, schreef Simon. Vermoedelijk was dat Bartel Meijers, de zoon van boer Simon Meijers van de Rijkebuurtweg, waar Pauw zijn vader werkte. Het was fijn iemand uit het eigen dorp te ontmoeten. Het was inmiddels al de achtste zondag dat ze van huis waren.
Op de foto Canadese bevrijders bij Waterlandkerkje.
Lees verder